Ona bi isim vermeye gerek duymadım. Alacağını almıştı. Çift ismin laneti/hediyesi. Neyi seçeceği ona kalmıştı. Belki de seçemeyecek olmasının hayal kırıklığı… Ona verilmiş ve seçim hakkı olmayan karmalar belki…
Alabildiğine neşeli sesimle günaydın desemde, alabildiğine küs başlıyordu dünyaya. Ne gülüşüm mutlu ediyordu ne varlığım. Bana bütün hissettirdiği buydu. Kediler uzun süre, hareketsiz, sadece söylenerek durabilirler, hangisi alandan önce çıkacak diye beklerler. Tekrar ve tekrar aynı güne uyandık.
Bir yerdeyim, 41 yaşındayım. Aşırı ağır, aşırı yüklüyüm.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder