24 Temmuz 2010 Cumartesi

şimdi...

Ve şimdi;
Gün ortası şarapları
Cenin duruşları
Hıçkırıksız gözyaşları
Bilinmeyenin omzuma dokunarak uyandırışları
Uyanamayışlar
Ki aslında zaten uyku tutmayışlar
Belliydi diyen gözler
Untitled yazılar
Hala yazamayışlar

Ama şimdi;
17’yim. Hiç tanışmadığım kadınım. Kirliyim, çirkinim, aynasızım… Ruhi Bey, geliyorum bekleyiniz…

Sonra;
Oğuz Atay geliyor aklıma: Buradayım şimdilik, ama buralar nerede?

dil yarası

Yazarken konuşmazdım.   Her duygu konuşulmayı hak etmezdi, ama sağaltılıp yazılmayı hak ederdi. Neden sonra, yazmak durdu, güldür güldür ...