Eksik bi ev bu. Tek kişilik bi eksiklik. Neşesi kaçmış bu evin.
Şimdi artık ne duvardaki tablonun, ne öpüşen çocuk aynasının, ne turuncu perdelerin, ne loş ışığın, ne kahvenin-ne de bardağının, ne siyah kül tablasının, ne sigaranın tadı yok.
Şimdi artık bu evde ne gülen, ne konuşan, ne şarkı söyleyen, ne dans eden ne de seven var.
Uyku gelsin duaları işe yarar gibi oldu mu atıyorum yorganı üstüme, sonrası karanlık boşluk. Ne saran, ne değen, ne de hisseden ayaklarım var artık.
Neşesi yok artık bu evin. Eksildim.
Bdrm
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder